przysadzisty ()
przymiotnik (1.1) nieproporcjonalnie gruby w stosunku do wysokości lub wzrostu (1.2) o ludziach: niskiego wzrostu i grubokościstej budowy, przy znacznych rozmiarach swej postawy
(1.1-2)
(1.1) [...] przysadziste jak jamniki Amilkary [...]Jasieński, Bruno. Palę Paryż, 1974, [w:] Korpus Języka Polskiego PWN. (1.1) Przysadzista, o dziwacznie poskręcanych konarach wierzba rzucała na ziemię trochę cieniaAndrzejewski, Jerzy. Popiół i diament: powieść. Warszawa: Czytelnik, 1948, s. 273. OCLC 1140785443.. (1.1) Nad przysadzistymi domostwami snują się dymyUniłowski, Zbigniew. Żyto w dżungli. Faron, Bolesław (wybór, posłowie). Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1981, s. 90. OCLC 903647921.. (1.1) Pszczoły ułożyły się już do snu w błękitnym tłumie przysadzistych ulów, za którymi w migotliwych światłach zachodu cicho stały rozłożyste wieczorniki i wysokie malwyOrzeszkowa, Eliza. Nad Niemnem. T. II. [2.]. WolneLektury.pl, s. 49.. (1.2) Baby z makutrą, wiadrem, dzbanem. Przysadziste, ubrane w kolorowe strojeTygodnik Podhalański (prasa), nr 33, Zakopane 1999, [w:] Korpus Języka Polskiego PWN.. (1.2) Na zakręcie alei ukazał się pan[,] przysadzisty, krępy, w jasnym wiosennym palcie, w kapeluszu na bakier, pośpieszał, kiwając się na obie stronyStrug, Andrzej (właśc. Gałecki, Tadeusz; ps. „Borsuk”, „Kudłaty, August”). Żółty krzyż (trylogia). T. II. [2.]: Bogowie Germanji. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1932, s. 171.. (1.2) Twarz jej była czerwona i piegowata nieco, postać cała przysadzista i krępaŁaciarz. [w:] Junosza, Klemens (właśc. Szaniawski, —〃—). Z mazurskiej ziemi: szkice i obrazki. Warszawa: Księgarnia Teodora Paprockiego i Spółki, 1884, s. 181. (1.2) Miejsce za lepkim kontuarem zajęła przysadzista kobieta, zapewne żona muskularnego właściciela, który gdzieś zniknął14. [w:] Krajewski, Marek. Czubaj, Mariusz. róże cmentarne. Wyd. 1. Warszawa: WAB, 2009, s. 103, seria: Mroczna seria. ISBN 978-83-7414-551-0. OCLC 319536176..
(1.1-2) krępy, gruby, przysadkowaty
przysadzistość