nadbudować ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( nadbudowywać) (1.1) wybudować nową część nad jaką wykończoną budową, dobudować wzwyż
(1.1)
(1.1) Na przykład pozwolono nadbudować dwa piętra na zabytkowym pałacu Lubomirskich na placu Żelaznej Bramy, co zeszpeciło tę piękną budowlę, a na Krakowskim Przedmieściu (przy Królewskiej) na miejscu tzw. „kuźni saskiej” wystawiono 6-kondygnacjowy dom Funduszu Kwaterunku Wojskowego (arch. Czesław Piotr Czesław Przybylski) zwany „domem bez kantów”. (1.1) Doménico Merlìni do środkowego pawilonu dobudował dwa skrzydła, nadbudował piętro i stworzył całość tak niewypowiedzialnie piękną (…) że próżno by szukać gdziekolwiek w Europie podobnego pieścidełka, jakim jest pałacyk Łazienkowski Na Wyspie/Wodzie.
nadbudowanie , nadbudowywanie , nadbudówka budować budująco budujący