__TOC__ mastering ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) końcowy etap procesu realizacji produkcji muzycznej, podczas którego wydobywa się niuanse brzmieniowe realizowanego materiału;
(1.1) m III
masteringowy masteringowiec , master /
<
angielski: (1.1) mastering
mastering ()
,
rzeczownik policzalny (1.1) stanie się profesjonalistą w posługiwaniu się czym; opanowanie czego (1.2) mastering
(2.1)
(1.1-2) mastering; masterings (2.1)
(1.1) bus mastering • Dungeon Mastering • game mastering (1.2) audio mastering
masterly, masterful, master mastery, master master