integratio ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) odnowienie, przywrócenie (1.2) całkowanie
(1.1) integrātiō, integrātiōnis
(1.1) Sic hercle ut dicam tibi: amantium irae amoris integratiost.Terencjusz, Andria (Dziewczyna z Andros), akt 3, scena 1. → Tak ci, na Herkulesa, powiadam: złości zakochanych to odnowienie miłości. (1.2) Haec proprietas inde est nata, quod differentiale integrationem admisit.Leonhard Euler, Institutiones calculi integralis, Petersburg 1768, s. 444. → Ta własność stąd się wzięła, że różniczka pozwoliła na całkowanie.
integrābilitās , integrāle integrō integrābilis, integrālis