boicho ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1)
(1)
(1.1) Jak w Koszalinie [Mirosław Okoński] miał szesnaście lat i schodził z boicha, to nie szedł do szatni do piłkarzy, a do gospodarza. (1.1) To jest trudne w tej lidze, że my chcemy pograć piłką, jakąś klepkę, a inni mają wyuczone proste schematy: cross przez całe boicho, napastnik załącza speed i koniec. (1.1) — Dokopaliśmy im siedem do… do trzech!— A gdzie gracie? Tu, na łące? Bo widziałam taki kwadrat wygolony…— Prostokąt, pro… profanko! Mirek zniwelował kawałek terenu, i mamy boicho!
(1.1)