ponik ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) strumyk, potoczek; niewielki, często miejscowo zanikający pod ziemią ciek powierzchniowy (1.2) kłopot, ambaras, przykrość
(1.1-2)
(1.1) Dzwonny szmer ponika wyrywa się z łożyska, chcąc się do zabawy przyłączyć, lecz żywe jego wody, porozdzierane przez głazy na liczne strumienie, muszą uciekać, uciekać w dolinęStefan Żeromski, Puszcza Jodłowa w Opowiadania, Książka i Wiedza, Warszawa 1985, s. 250.. (1.2) Bezmyślnie wdając się w ich spory, sprawił sobie takie poniki.
ponikwa , ponikiew