podbiec ()
czasownik nieprzechodni dokonany ( podbiegać) (1.1) zbliżyć się (do kogoś lub czegoś) biegnąc (zazwyczaj przez krótki dystans) (1.2) nasiąknąć lub napełnić się płynem (np. wodą, krwią) od spodu
(1.1-2)
(1.1) Chciałem do niego podbiec i udzielić wskazówek. (1.2) Jego oczy podbiegły krwią.
(1.2) podejść
podbiegnąć
angielski: (1.1) run up to rosyjski: (1.1) подбежа́ть ukraiński: (1.1) підбі́гти