centralizm ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) system rządzenia polegający na ścisłym podporządkowaniu organów niższego szczebla władzy centralnej;
(1.1)
(1.1) Dziwne to miasto. Nieufność budzi i stare, i nowe. Stare - to centralizm, biurokracja, woluntaryzm, a także styl sprawowania władzy, ciężką ręką dzierżącej wolną prasę i niezawisłe sądy. Nowe zaś - to świat biznesu, powiązany z urzędami tysiącem nici protekcjonizmu i korupcji, a nie stroniący od interesów z mafiami reketierów.
centralista centralistyczny
angielski: (1.1) centralism baskijski: (1.1) zentralismo duński: (1.1) centralisme hiszpański: (1.1) centralismo niemiecki: (1.1) Zentralismus rosyjski: (1.1) централи́зм ukraiński: (1.1) централі́зм