brzęknąć ()
czasownik nieprzechodni dokonany ( brzękać) (1.1) wydać krótki, metaliczny dźwięk (1.2) zagrać niedbale na instrumencie strunowym czasownik nieprzechodni niedokonany ( obrzęknąć, zbrzęknąć) (2.1) powiększać swoją objętość wskutek gromadzenia płynu
(1.1) Na podłogę spadł talerz i brzęknął.
(1.1) brząknąć, zabrzęczeć (1.2) zarzępolić (2.1) nabrzmiewać, obrzmiewać, puchnąć
brzęknięcie , obrzęk , brzęk , brzękanie brzęczeć
khowarski: (2.1) اوخیک