szczebiotać ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( zaszczebiotać) (1.1) wydawać delikatne, wysokie dźwięki (1.2) mówić szybko, dużo i beztrosko
(1.1) Ptaki szczebiotały wśród gałęzi. (1.2) Dzieci radośnie szczebiotały w kącie sali.
(1.1) ćwierkać, świergotać (1.2) paplać, trajkotać
szczebiotanie , szczebiot
angielski: (1.1) chirp; (1.2) chirp, prattle czeski: (1.1) štěbetat; (1.2) štěbetat francuski: (1.1) gazouiller; (1.2) gazouiller hiszpański: (1.1) gorjear; (1.2) parlotear niemiecki: (1.1) zwitschern; (1.2) plappern ukraiński: (1.1) щебетати; (1.2) щебетати