Żmudzin ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mieszkaniec Żmudzi lub potomek ludności pochodzącej ze Żmudzi, krainy historycznej na obszarze Dolnej Litwy;
(1.1)
(1.1) To pewna, że Żmudzini i Łotysze stare a wypróchniałe dęby uważali do naszych czasów jako mieszkania duchów, którym jeszcze niedawno znoszono tam ofiaryZygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska ilustrowana, t. 1, Warszawa 1900, s. 306.. (1.1) Najpierw zaczęli sarkać chłopi. A kiedy Żmudzin sarka, to albo mu się coś poprawić musi, albo on sam zginieMaria Konopnicka, Ultimus, rozdz. III. W: Cztery nowele, Warszawa 1888.. (1.1) Jeśli się uda szyk rozerwać, to częściej Żmudzin Niemca, niż Niemiec Żmudzina położyHenryk Sienkiewicz, Krzyżacy..
(1.1) Bałt, Litwin
Żmudź , Żmujdź , żmudzin Żmudzinka żmudzki, żmujdzki
angielski: (1.1) Samogitian francuski: (1.1) Samogitien litewski: (1.1) žemaitis łaciński: (1.1) Samogitus niemiecki: (1.1) Schemaiter , Samogiter portugalski: (1.1) samogício rosyjski: (1.1) жема́йт ukraiński: (1.1) жемайт włoski: (1.1) samogizo żmudzki: (1.1) žemaitis