wlecieć ()
czasownik nieprzechodni dokonany ( wlatać, wlatywać) (1.1) wpaść do wnętrza czegoś lecąc (1.2) wpaść gwałtownie, nagle
(1.1) A jak ten nietoperz wleciał do naszego domu? (1.2) Tomek wleciał do klasy spóźniony.
wlecenie , wlot dolecieć
angielski: (1.1) fly into białoruski: (1.1) ўляцець (ułiaciec’) bułgarski: (1.1) влетя (vletja) czeski: (1.1) vlétnout duński: (1.1) flyve ind macedoński: (1.1) влета (vleta) słowacki: (1.1) vletieť ukraiński: (1.1) влетіти (vletity)