()
zaimek (1.1) …dzierżawczy nasz (mój i twój)
(1.1) 咱们的
(1.1) 好的，安娜，咱应该讨论一下咱的新公司的展望。(hǎode ānnà zán yīnggāi tǎolùn yīxià zánde xīn gōngsī de zhǎnwàng) → Dobra, Anka, powinnyśmy (ja i ty) trochę przegadać perspektywy naszej (mojej oraz twojej) nowej firmy. (1.1) 而且，这也不是咱的工作范围。(érqiě zhè yě bùshì zánde gōngzuò fànwéi) → Poza tym, to nie leży w zakresie naszych (i moich, i twoich) obowiązków. (1.1) 真的？！对于咱的行动需要跟她说这么多吗？(zhēnde - duìyú zánde xíngdòng xūyào gēn tā shuō zhème duō ma) → Serio?! Czy musimy z nią tyle rozmawiać o naszych (moich i twoich - nie jej) działaniach?
(1.1) 咱的 jest zaimkiem specyficznym dla języka chińskiego, nie mającym precyzyjnego odpowiednika w języku polskim; jego rdzeń znaczeniowy, czyli 咱, odnosi się do sytuacji, kiedy obie strony wypowiedzi (ja "mówiące" oraz ty "słuchające") są ze sobą w kontakcie, nawet przypadkowo; ma tworzyć poczucie przynależności do tak powstałej grupy (=my), i - co ważniejsze - aktywnie wykluczać z niej pozostałe osoby w otoczeniu; obecnie zaimki 咱 i 咱的 (oraz ich warianty , czyli 咱们 i 咱们的) wychodzą już z powszechnego użycia, wypierane przez bardziej uniwersalne 我们 i 我们的, stając się bardziej regionalizmem lub formą przestarzałą
(1.1) 咱•我们的
咱 的 的 的
→ my (ja i ty) + partykuła dzierżawcza