__TOC__ mouth ()
(1.1-4) , , (2.1) , ,
rzeczownik policzalny (1.1) usta (1.2) ujście (rzeki) (1.3) wylot (1.4) gęba czasownik przechodni (2.1) głosić, wygłaszać, gadać
(1.1-4) mouth; mouths (2.1) mouth, mouthed, mouthed, mouths, mouthing
(1.1) Paul was now about to open his mouth. → Paul miał właśnie otworzyć usta. (1.2) There is a village near the mouth of the river. → Blisko ujścia rzeki jest wioska. (1.3) From his vantage point, he could see the mouth of the tunnel. → Z miejsca, w którym stał, mógł zobaczyć wylot tunelu. (1.4) And this great host of his is a shambling horde, full of useless mouths who won't know what end of a sword to hold.George R. R. Martin, A Storm of Swords → I ta jego wielka armia jest człapiącą hordą, pełną bezużytecznych gąb, która nie będzie wiedziała, za który koniec trzymać miecz.
(1.2) mouth of the river • river mouth (1.3) mouth of the cave / tunnel (2.1) mouth platitudes
(1.1) lip
mouthful born with a silver spoon in one's mouth • engage brain before mouth • put your money where your mouth is
mouth ()
rzeczownik (1.1) usta