perukarz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) rzemieślnik wytwarzający peruki (1.2) osoba nosząca perukę rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) gołąb o przyszyjnym upierzeniu przypominającym kołnierz (2.2) samiec sarny lub jelenia, którego poroże jest zdeformowane przez narośl kostną pokrytą scypułem
(1.1-2) (2.1-2)
(1.1) Wkrótce mała, wygodna karetka niosła ich do perukarza, a stamtąd, wyświeżonych i uczesanych według ostatniego wzoru — do klubu. (1.2) Chodził w peruce. A ty lubisz perukarzy. Kręci cię osiemnasty wiek. Mnie zresztą też. (2.1) Po przyparafialnym podwórku latają gołębie. Jednak nie są one ulubieńcami księdza. Mimo to pogruchują tu garłacze, perukarze, pawiki i gołębie zielonoskrzydłe. (2.2) Perukarz nie zrzuca parostków, a nieustannie budowane poroże zalewa masą kostną czaszkę prowadząc do ślepoty kozła, który przestaje mieć możliwości normalnego funkcjonowania.
(2.1) kapucyn
peruka , peruczka perukarski
angielski: (1.1) wigmaker, wig-maker duński: (1.1) parykmager węgierski: (1.1) parókakészítő