oblecieć ()
czasownik przechodni dokonany ( oblatywać) (1.1) okrążyć lecąc (1.2) okrążyć, obiec, zazwyczaj szybko biegnąc (1.3) szybko przejść przez jakieś miejsce (1.4) w pośpiechu odwiedzić wiele miejsc po kolei, zazwyczaj w jednym, konkretnym celu (1.5) sprawdzić stan urządzenia latającego po naprawie czasownik nieprzechodni dokonany ( oblatywać) (2.1) o informacji: bardzo szybko roznieść się po wielu miejscach (2.2) o liściu czy płatku: oddzieliwszy się od rośliny spaść na ziemię (2.3) być wystarczającym do danego zastosowania, choć nie najlepszym możliwym (2.4) o negatywnej emocji: zacząć bardzo silnie oddziaływać i być zauważalną
(1.1-5) (2.1-4)
(1.1) Cały świat obleciał w ciągu 90 minut, czyli zaledwie 2 godzin lekcyjnych (1.3) Grubas tylko się zaśmiał i obleciawszy dokoła chytrymi oczyma, ciągnął dalej z krotochwilnym namaszczeniem (…) (1.3) Notre Dame to przy niej piękna makieta, którą trzeba oblecieć jak najszybciej, bo za plecami tłoczy się kolejna wycieczka (…) (1.4) Obleciałam znajomych - pożyczyłam 1 500 000 zł. (1.4) I tak cud, że obleciałyśmy aż trzy cmentarze. Tyle grobów… (2.1) Wieczorem wszystkie piętra obleciał apel: od jutra głodówka (2.1) Ta plotka obleciała już całą Warszawę, / Całą Polskę niebawem obleci… (2.3) Odessa, mówił, to co innego. Cywilizacja. Rosyjska, porządna kultura. Dniepropetrowsk, w którym mieszkał, też, mówił, obleci. (2.4) Na myśl o świetlicy i o tym, co mi się tam niedawno przydarzyło, obleciał mnie strach.
(1.1-2,4-5) oblecieć + (1.3) oblecieć + (kogo/co) + (czym) (2.3) (kto/co) obleci
(1.1-2) oblecieć dookoła (2.4) strach / trwoga / lęk / tchórz kogoś obleciał(a)
(2.3) ujść (2.4) najść, dopaść, ogarnąć, opanować, owładnąć
latać lotnik oblatany