powódka ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta wnosząca pozew do sądu
(1.1)
(1.1) Pozwany zeznał, że powódka umyślnie go sprowokowała. (1.1) Wystudiowany szloch powódki ani przez chwilę nie zwiódł doświadczonej sędziny. (1.1) Zeznająca powódka bez zahamowań wypluła z siebie całą frustrację, rozczarowanie i złość.
powodowanie , powód , powództwo powód powodować
(1.1) bułgarski: (1.1) ищца czeski: (1.1) žalobkyně duński: (1.1) sagsøgerinde niemiecki: (1.1) Klägerin norweski (bokmål): (1.1) saksøkerinne / rosyjski: (1.1) исти́ца