C ()
symbol (1.1) węgiel (1.2) 100 (sto) w notacji rzymskiej (1.3) 100. (setny) w notacji rzymskiej (1.4) symbol jednostki ładunku elektrycznego, kulomba (1.5) w układzie szesnastkowym: cyfra odpowiadająca liczbie 12 (1.6) pojemność elektryczna; oznaczenie kondensatora (1.7) język programowania wysokiego poziomu; (1.8) symbol skali temperatury, w której wartość 0 przypisana jest zamarzaniu a 100 wrzeniu wody (1.9) pierwszy dźwięk w każdej oktawie;
(1.1) (1.2) MDCCLXIV → 1764 (1000 + 500 + 100 + 100 + 50 + 10 + (-1) + 5) (1.4) Q = 1 C (1.5) 4F0C16 = 2023610 (4 · 163 + 15 · 162+ 0 · 161 + 12) (1.6) C = 10 pF (1.7) () Następcą języka C jest język C++.
(1.1) (1.2-3) → sto (1.4) (1.5) od kolejnej litery alfabetu po A (10) i B (11) (1.6)
(1.1) zobacz też: indeks pierwiastków chemicznych (1.2-3)
C ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) majuskuła czwartej litery polskiego alfabetu;
(1.1)
(1.1)
amerykański język migowy: (1.1) polski język migowy:
C ()
litera (1.1) Ca, majuskuła szóstej litery alfabetu afarskiego
(1.1) minuskuła: c
C ()
odpowiednik arabski: س
przed samogłoskami e, i lub y:
litera (1.1) C, majuskuła trzeciej litery alfabetu afrykanerskiego
(1.1) minuskuła: c; nazwa litery: see
(1.1) litera C nie jest rodzima dla języka afrykanerskiego, ale występuje w zapożyczeniach (1.1)
C ()
litera (1.1) trzecia litera angielskiego alfabetu, nazywana cee rzeczownik (2.1) ocena w szkole odpowiadająca polskiej trójce, 3
(1.1, 2.1) C; C's
(2.1) I got a C on the test. → Dostałem 3 z kartkówki.
(1.1) (2.1)
C ()
litera (1.1) majuskuła czwartej litery alfabetu litewskiego
(1.1) minuskuła c
(1.1)
C ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) C skrót (2.1) C
(1.1) (2.1)
C ()
rzeczownik (1.1) majuskuła czwartej litery alfabetu węgierskiego
(1.1)
C ()
(mlask zębowy)
litera (1.1) majuskuła trzeciej litery alfabetu zuluskiego
(1.1) minuskuła: c