Syn ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) w chrześcijaństwie: druga osoba Trójcy Świętej
(1.1) ,
(1.1) W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. (1.1) Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. (1.1) Lecz o dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko OjciecEwangelia wg św. Marka 13,32, Biblia Tysiąclecia (tłum. Walenty Prokulski, TJ).
(1.1) Syn Boży • Syn Człowieczy
(1.1) Syn Boży, Jezus Chrystus, Mesjasz
(1.1) Trójca Święta
syn , synostwo synowski
(1.1) pisane zawsze od dużej litery
angielski: (1.1) Son białoruski: (1.1) Сын bułgarski: (1.1) Син chorwacki: (1.1) Sin czeski: (1.1) Syn esperanto: (1.1) Filo francuski: (1.1) Fils hiszpański: (1.1) Hijo kaszubski: (1.1) Syn łaciński: (1.1) Filius niderlandzki: (1.1) Zoon niemiecki: (1.1) Sohn portugalski: (1.1) Filho rosyjski: (1.1) Сын słowacki: (1.1) Syn szwedzki: (1.1) Son ukraiński: (1.1) Син węgierski: (1.1) Fiú włoski: (1.1) Figlio