obczytać ()
czasownik przechodni dokonany ( obczytywać) (1.1) przeczytać dogłębnie całość tekstu czasownik zwrotny dokonany obczytać się ( obczytywać się) (2.1) oczytać się
(1) (2)
(1.1) Wracając zaś z Warszawy do Krakowa — obczytałem wspomnienia Stefana Zweiga z książki »Świat wczorajszy«. (2.1) Przewodniczący [sądu] […] obczytał się do tej rozprawy książek socjalistycznych, aż dostał niestrawności mózgowej i plótł jak na mękach. (2.1) Żona mówi, że jak jeszcze raz wspomnę o niej w wierszu, to mnie poda do sądu. Ostatnio się obczytała bardzo dużo i okazuje się, że można do sądu podać współmałżonka.
czytelnictwo , czytelnia , czytelnik , czytelniczka , czytacz , czytanka , czytadło , czytelność , czytnik , czytanina , czytanie , odczyt , odczytanie , odczytywanie , rozczytanie , wyczytanie , wczytywanie , zaczytanie , zaczytywanie , czytywanie , przeczytanie , poczytność czytywać , odczytać , odczytywać , przeczytać , rozczytać , rozczytywać , wyczytywać , wyczytać , zaczytać , zaczytywać , obczytywać czytelny, czytelniczy, czytankowy, czytnikowy, oczytany czytelnie
(się)
(2.1)