krumme ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) okruch (1.2) wewnętrzna, chroniona skorupą część chleba czasownik (2.1) kruszyć (2.2) zginać, wyginać (w łuk)
(3.1) = krum → wygięty (w łuk)
(1) en krumme, krummen, krummer, krummerne (2) at krumme, krummer, krummede, krummet
(1.1) En spurv sidder og nipper til en brødkrumme på en bænk. → Wróbel siedzi na ławce i skubie okruszek chleba. (1.1) Et regeringsgrundlag med kage til de rigeste og krummer til alle andre → Podstawa programowa rządu z ciastem dla najbogatszych i okruchami dla wszystkich pozostałych
(2.2) bøje
(1.1) skorpe
(1.1) < <