wylec ()
czasownik nieprzechodni dokonany ( wylegać) (1.1) wyjść, wystąpić na zewnątrz gromadnie, w dużej ilości, liczbie (1.2) (o uprawach) położyć się, pokłonić się na ziemi wskutek złych warunków wegetacyjnych
(1.1) Było po dziewiątej wieczorem, więc prostytutki zdążyły już wylec na ulicęAnne Stuart, Wyjść z mroku (tłum. Hanna Borowa), Arlekin, Warszawa 2008, s. 107.. (1.2) Kiedy z rana wyszedł na pole, Józwa ujrzał jak żyto całkiem wyległo po trzydniowej ulewie.
(1.1) ludność wyległa • ludzie / sąsiedzi wylegli • tłumy wyległy (1.2) zboże wyległo
(1.1-2) wylegnąć
wyleganie
w użyciu poświadczone od 2. poł. XIV wieku