szulawa ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) policjant, gliniarz
(1.1) — […] A w Bukowsku — kto na nich czeka, jak sobie Pan inżynier myśli? // — Goździk. // — Goździk, szulawa, panie inżynierze, w granatowym mundurze! (1.1) Ani kwacz, ani gemza [= giemza] nam nie straszna, ani gwardjan z luśnią — ani skowron — ani czubarik, co cię lewiruje — ani szulawa, ani nawet sam felek! Bo i to się może zmodnić. Żyje się mokro. (1.1) Wystawmy, bo z szumu prują szulawy, a lipują na nas.
(1.1)