robociądz ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) , , ; najemny pracownik fizyczny, zwłaszcza rolny lub folwarczny (1.2) sługa niewolny lub chłop odrabiający pańszczyznę (1.3) robotnik fabryczny rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) pszczoła robotnica
Według K. Kleszczowej wyraz powstał od czasowników ‘przeprowadzać egzekucję ruchomości dłużnika’. A. Bańkowski wskazuje z kolei na pokrewieństwo ze staropolskim terminem oznaczającym sługę niewolnego, rekonstruując wyjściową formę jako *orb-o-tęʒь. Wyraz pojawił się w XV wieku. W okresie od XVI do XVIII wieku występował w użyciu powszechnym jako forma oboczna słowa robotnik, po czym zawęził swój zasięg i zachował się głównie w gwarach Warmii i Mazur.
robociąż