Ἄτλας ()
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1) Atlashasło „Ἄτλας” w: Henry George Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek-English Lexicon, Oxford: Clarendon Press, 1889. (1.2) Atlas (góra w północno-zachodniej Afryce)
(1.1-2) III deklinacja Ἄτλας, Ἄτλαντος, Ἄτλαντι, Ἄτλαντα, Ἄτλαν
(1.1) Ἄτλας οὐρανὸν οὗτος ἔχει, τὰ δὲ μᾶλα μεθήσει.Pauzaniasz, Ἑλλάδος περιήγησις, 5.18.4. → Ten Atlas trzyma niebo, lecz puści jabłka. (1.1) Ἄτλας δὲ δρεψάμενος παρʼ Ἑσπερίδων τρία μῆλα ἧκε πρὸς Ἡρακλέα.Pseudo-Apollodor, Βιβλιοθήκη, 2.5.11, Perseids. → Atlas, zerwawszy u Hesperyd trzy jabłka, przybył do Heraklesa. (1.1) Ἄτλας γίνεται βασιλεὺς πρῶτος ἐν τῇ καλουμένῃ νῦν Ἀρκαδίᾳ.Dionizjusz z Halikarnasu, Ῥωμαϊκὴ ἀρχαιολογία, 1.61.1, Perseids. → Atlas został pierwszym królem w krainie zwanej dziś Arkadią. (1.2) ἔχεται δὲ τοῦ ἁλὸς τούτου ὄρος τῷ οὔνομα Ἄτλας.Herodot, Ἱστορίαι, 4.184.3, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. → Przy tym solnym wzgórzu znajduje się góra o nazwie Atlas. (1.2) ὄρος ἐστίν, ὅπερ οἱ μὲν Ἕλληνες Ἄτλαντα καλοῦσιν.Strabon, Γεωγραφικά, 17.3.2, Scaife Viewer. → Jest tam góra, którą Grecy nazywają Atlasem. (1.2) Ἄτλας ὄρος ἐστὶ μέγιστον περὶ τὰ ἔσχατα τῆς Λιβύης.Scholia in Dionysium Periegetam, w: Karl Müller (red.), Geographi Graeci Minores, t. 2, Paris 1861, s. 434. → Atlas jest ogromną górą na krańcach Libii.
(1.1) Τιτάν (1.2) ὄρος
etymologia niepewna. Tradycyjnie nazwę objaśniano jako połączenie prefiksu ἀ- z tematem czasownika τλάω „znosić, wytrzymywać”. Robert S.P. Beekes uznaje ją za przedgrecką, wskazując na zakończenie -αντ-, częste w słownictwie substratowymRobert S.P. Beekes, Pre-Greek: Phonology, Morphology, Lexicon, red. Stefan Norbruis, Leiden–Boston: Brill, 2014, s. 161.. Lucien van Beek proponuje natomiast grecką analizę z pierwszym członem ἀν-, wywiedzionym z apokopowanej postaci ἀνάLucien van Beek, „Ἄτλας ἀστεμφής: Traces of Local Particles in Greek Compounds and the Origins of Intensive Alpha”, „Glotta” 94, 2018, s. 38–81..