knocić ()
czasownik przechodni niedokonany ( sknocić) (1.1) wykonywać coś źle, nieudolnie lub niedbale
(1.1) Nie knoć, tylko zrób to porządnie!
(1.1) chrzanić, fuszerować, partaczyć, partolić, psuć, zawalać
knocenie , knot sknocić
angielski: (1.1) botch, bungle duński: (1.1) sjuske esperanto: (1.1) fuŝi francuski: (1.1) bâcler hiszpański: (1.1) chapucear niderlandzki: (1.1) verknoeien niemiecki: (1.1) pfuschen norweski (bokmål): (1.1) slurve portugalski: (1.1) fazer uma trapalhada suahili: (1.1) kuharibu szwedzki: (1.1) slarva włoski: (1.1) pasticciare