podryg ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) krótki podskok, pląs lub sus (wykonywany zwykle w tańcu, podczas chodu lub jako żywiołowy przejaw emocji, zwłaszcza radości)
(1) zwykle w ,
(1.1) Tancerz przerwał swe podrygi, skinął głową i strzelił z obcasów. Christel stała jeszcze uśmiechnięta i zaróżowiona od ruchu, który jedynie ślepiec mógłby nazwać tańcem. (1.1) Mołojcy rzucali się jak opętani w prysiudach, przed niemi dziewczyny drobiły, to posuwając się w podrygach naprzód, to cofając się przed gwałtownymi ruchami tancerzy. (1.1) — Podrygi, żałosne podrygi — poprawił monokl. — Nie rozumiem odwagi tych państwa. A pani?… Przecież znając tańce sceniczne… Czy nie razi pani ta kańciastość ruchów?
(1.1) taneczne / wesołe / komiczne / śmieszne / małpie / dziwaczne podrygi • iść / kroczyć / biec / ruszyć w podrygach • puszczać się w podrygi
(1.1) podskok, sus, pląs
podrygiwać , podrygać , podrygnąć
ostatnie podrygi • ostatnie podrygi zdychającej (lub konającej) ostrygi