dyr ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) dyrektor szkoły
(1.1)
(1.1) Matematyk krzyczał, że wszystkim wstawi pały, a potem wysłał nas do dyra. (1.1) Nawet nie było wiadomo, czy Pantyka jest jeszcze u dyra, czy już wyszedł. W takiej niepewności przeszły wszystkie lekcje.
(1.1) dyrektor, dyro
dyrektor , dyrektorka , dyrektorstwo , dyra , dyro , dyrcia , dyrcio , dyrekcja , dyrektorostwo dyrektorski
(1.1)
(1.1)
dyr ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zwierzę (1.2) zwierzę przymiotnik (2.1) drogi, kosztowny (2.2) drogi
(1) et dyr, dyret, dyr, dyrene (2) dyr, dyrt, dyre;
(1.1) Din mand spiser som et dyr! → Twój mąż je jak zwierzę! (1.1) En aktiv kamp for dyrenes rettigheder er ikke nødvendigvis forbundet med troen på reinkarnation. → Aktywna walka o prawa zwierząt niekoniecznie związana jest z wiarą w reinkarnację. (2.1) Fagbøger er som regel meget dyre. → Książki specjalistyczne z reguły są bardzo drogie. (2.1) Klargøringen til en operation og rengøringen efterfølgende er de dyreste og mest tidskrævende aktiviteter på operationsstuen. → Przygotowanie do operacji i sprzątanie po niej to najdroższe i najbardziej czasochłonne czynności na sali operacyjnej.
(1.1) dyrenes rettigheder → prawa zwierząt • dyrevelfærd → dobrostan zwierząt • dyrlæge → weterynarz • flokdyr → zwierzę stadne • kæledyr → zwierzę domowe • nyttedyr → zwierzę użytkowe • produktionsdyr → zwierzę hodowlane • skadedyr → szkodnik • pattedyr → ssak
(1.1) kræ
(2.1) billig
(1.1) dyrisk
(1.1) (2.1)
(1.1) zobacz też: Indeks:Duński - Podstawowe rzeczowniki
dyr ()
rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga (1.1) drzwi
(1.1) dyr, ~, ~um, ~a (~nar, ~nar, ~unum, ~anna)
dyr ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zwierzę przymiotnik (2.1) drogi (kosztowny)
(1.1) et dyr, dyret, dyr, dyrene lub et dyr, dyret, dyr, dyra (2.1) dyr, dyrt, dyre
(1.1) Det fins mange ville dyr i skogen. → W tym lesie jest dużo dzikich zwierząt. (2.1) Hun kjøper alltid dyre klær. → Ona zawsze kupuje drogie ubrania. (2.1) Det er dyrt med alkohol her i landet. (NRK) → W naszym kraju alkohol jest drogi.
(2.1) billig
bløtdyr • dådyr • flokkdyr • husdyr • krypdyr • pattedyr • pelsdyr • rovdyr • rådyr • skadedyr • skalldyr • udyr • villdyr • virveldyr
dyr ()
przymiotnik (1.1) drogi (kosztowny)
(1.1) dyr, dyrt, dyra
(1.1) Huset är för dyrt. Vi ska inte köpa det. → Ten dom jest za drogi. Nie kupimy go.
(1.1) billig
dyrt
dyr ()
rodzajnik określony (1.1) rodzaj męski
(1.1) dyr +
(1.1) der