ormur ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wąż (1.2) robak
(1) orm|ur, ~, ~i, ~s (~urinn, ~inn, ~inum, ~sins); ~ar, ~a, ~um, ~a (~arnir, ~ana, ~unum, ~anna)
(1.2) Ég er hræddur við að finna orm í eplinu. → Boję się, że znajdę robaka w jabłku.
(1.1) blóðormur • höggormur (1.2) silkiormur
(1.1) slanga (1.2) maðkur
<< << (=robak) << (=obracać, skręcać, zginać); Z wyrazu *wurmiz pochodzą także (waurms), (), (), ; z rdzenia : , , ,