dychotomia () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) podział pewnej klasy na dwie, zwykle przeciwstawne, grupy elementów lub zestawienie par przeciwstawnych pojęć (1.2) para przeciwstawnych pojęć lub dwie części pewnej klasy przedmiotów
(1.1-2)
(1.1) Twórca struktualizmu, Ferdynand de Saussure, wiele problemów językoznawczych rozpatrywał w ramach dychotomii.
(1.1) dwudzielność; dichotomia
(1.1) spójność, jednolitość, niepodzielność
dychotomiczność dychotomiczny dychotomicznie
(dichotomía) < < <
angielski: (1.1) dichotomy baskijski: (1.1) dikotomia białoruski: (1.1) дыхатамія bułgarski: (1.1) дихотомия duński: (1.1) dikotomi francuski: (1.1) dichotomie ; (1.2) dichotomie hiszpański: (1.1) dicotomía ; (1.2) dicotomía niemiecki: (1.1) Dichotomie , Dichotomie słoweński: (1.1) dihotomija ; (1.2) dihotomija