bulwa ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zgrubiała część korzenia lub pęduKazimierz Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik etymologiczno-historyczny, t. I-II, 1999-2001, Kraków; (1.2) ziemniak (1.3) słonecznik bulwiasty; (1.4) zgrubienie, wypukłość wykrzyknik (2.1) kurwaMonika Rzeszutek, Rośliny w szkolnym ogrodzie, czyli nazwy botaniczne w socjolekcie uczniowskim, „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 226.
(1.1-4)
(1.1) Batat jest gatunkiem wilca z dużymi bulwami.
(1.1) bulwocebula
(1.2) ziemniak, kartofel (1.3) słonecznik bulwiasty, topinambur (1.4) guz, zgrubienie, wypukłość
bulwica , bulwiastość , bulwowanie bulwka bulwować bulwowy, bulwiasty
(1.1) → „obrzmiewać, pęcznieć; wytrzeszczać oczy” (1.2) (bulʹba) (2.1) podobieństwo fonetyczne do
(1.1)
(1.2) (1.3) (1.4) (2.1) albański: (1.1) zhardhok angielski: (1.1) tuber chorwacki: (1.1) gomolj duński: (1.1) knold esperanto: (1.1) bulbo, tubero francuski: (1.1) tubercule hiszpański: (1.1) bulbo niemiecki: (1.1) Knolle rosyjski: (1.1) клубень turecki: (1.1) yumru wilamowski: (1.1) knołłer