szantrapa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta kłótliwa, niesympatyczna (1.2) brzydka dziewczynaEncyklopedia Interia. (1.3) , kobieta niechlujna, niemoralna (1.4) osoba roztargniona
(1.1)
(1.3) głupia / stara / wredna / znana szantrapa
(1.1) babsko, babsztyl, jędza, wiedźma, zgaga, zołza (1.3) flądra, wywłoka, zdzira; mamzela (1.4) rozgawenia
(1.1) kobieta (1.2) dziewczyna (1.3) kobieta (1.4) osoba
(1.1) → drań, nicpoń < prawdopodobnie od (šantroch) → oszust < → oszustwoМакс Фасмер, Этимологический словарь русского языка, Изд. Прогресс, Москва 1986–1987.