toczka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kropka (1.2) kropka wytatuowana na ciele więźnia, której znaczenie zależy od liczby oraz umiejscowienia (1.3) popularny w czasach PRL głośnik radiowy, emitujący jeden, nadawany centralnie program (1.4) głośnik radiowęzłowy (1.5) korba (1.6) cylindryczny drewniany element przymocowany do szelek, używany przez rybaków do wyciągania niewodu na brzeg (1.7) drewniana zasuwka obracająca się na gwoździu (1.8) taczka (1.9) kelnerka podająca piwo (1.10) , rodzaj glonów z grupy okrzemek (1.11)
(1.1-10)
(1.2) Przy oku Łukasza Żaka pojawił się tatuaż — tzw. cynkówka lub toczka. Jest to szczególny znak, który świadczy o przynależności do więziennej elity. (1.2) Serce z toczką w środku i dwiema strzałkami skierowanymi w dół identyfikuje człowieka do wynajęcia — kogoś, kto wykona zlecenie za odpowiednią opłatą. (1.4) — Jak się kiedyś żyło w Dąbrowie Białostockiej? // — Kiedyś było zupełnie inaczej niż teraz. Nie było radia i telewizora, na szczęście później w każdym domu założono toczki. // — A co to takiego te toczki? // — Były to drewniane, mówiące, niewielkie skrzynki z głośnikiem. (1.4) Zbliżało się południe w toczce znajomo zaskrzypiały kroki hejnalisty (…)
(1.4) kołchoźnik
toczkowy
(1.4) (1.1-2, 1.11)