sui ()
rzeczownik (1.1) kośćR.M.W. Dixon, A Grammar of Boumaa Fijian, University of Chicago Press, 1988, s. 127.
sui ()
(1.1) Gen. sg. od: se (1.2) Gen. sg., Nom. i Voc. pl. od: suus (1.3) Gen. sg. od: suus
(2.1) indicativus praesentis passivi od: suo (2.2) 1. sg. ind. perf. act. od: suo
(3.1) Dat. sg. od: sus
sui ()
czasownik (1.1) czesać
sui ()
przyimek ściągnięty (1.1) przyimek su + rodzajnik określony i
(1.1)
(1.1) sui giochi • sui libri • sui pensieri • sui ragazzi • sui soldi
(1.1)
(1.1) używa się przed słowami zaczynającymi się na spółgłoskę, z wyjątkiem: gn, pn, ps, sc, x, z oraz s przed spółgłoską