angst ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) stan umysłu świadomego bezcelowości i bezsensu życia
(1.1)
→ „lęk”, „obawa”, „trwoga” • termin wprowadzony przez M. Heideggera
angst ()
, : ,
rzeczownik (1.1) niepokój, obawa
angsty
angst ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) strach, obawa przymiotnik (2.1) przestraszony, bojący się
(1.1) en angst, angsten,
(1.1) Hun dirrede af angst da hun fortalte sin far om sin graviditet. → Trzęsła się ze strachu, gdy mówiła ojcu o swojej ciąży.
(1.1) frygt
angst ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) strach, lęk
angst ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) strach, lęk
(1.1) angst, angsten,
(1.1) Sykelig angst er den vanligste psykiske sykdommen hos menn . → Chorobliwy strach to najczęściej spotykana choroba psychiczna u mężczyzn.
(1.1) å ha angst for noe → bać się czegoś
(1.1) engstelse, frykt, resdsel, skrekk, uro
(1.1) ro, sjelefred
ensgstelse engste seg engstelig