bean ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) nowicjusz na uczelni, rozpoczynający studia, żak, frycSłownik języka polskiego, tom 1, red. J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, Warszawa 1915, s. 109. (1.2) człowiek niewykształcony, nieuk, nieokrzesaniec, cham, grubianin, bałwan
(1.1)
(1.1) A czymże zamierza odpłacić podarowanej ojczyźnie Servin? Może uczy się lepiej? Czy może zachowuje się przyzwoiciej niż reszta beanów?
(1.1) beanus
beania , beanus
<
bean ()
, ,
()
rzeczownik policzalny (1.1) fasola (1.2) ziarnko, ziarenko
(1) bean; beans
(1.1) I like red beans. → Lubię czerwoną fasolę.
(1.1) string bean • broad bean • baked beans
(1.1) runner bean (1.2) bean counter
bean ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta (1.2) żona
(1.1-2) rzeczownik nieregularny // bean, mná, bean/mnaoi; // mná, ban, mná/mnáibh
fear
„mnaoi” i „mnáibh” to formy wychodzące z użycia. Zastępuje się je mianownikiem odpowiedniej liczby.
bean ()
lub
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta (1.2) żona