mieszkaniec ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, która gdzieś mieszka (żyje)
(1.1)
(1.1) Ten człowiek jest mieszkańcem Warszawy. (1.1) W sobotę zawsze odbywał się tam targ rolny, na którym swoje towary sprzedawali rolnicy z podpoznańskich wiosek. Zamożniejsi bambrzy przyjeżdżali tu swoimi wozami, które natychmiast zamieniały się w stragany na kołach, oferujące mieszkańcom miasta drób, jajka, warzywa i pyry w workach albo w mniejszych ilościach na wymborki. (1.1) W wielu miastach populacja tych gryzoni przewyższa ilość mieszkańców danej aglomeracji.
(1.1) obywatel, osoba zamieszkała, domownik, lokator, najemca
(1.1) obcy, nieznajomy, gość, przybysz
mieszkanie mieszkanka mieszkać , zamieszkiwać mieszkalny, mieszkaniowy
afrykanerski: (1.1) inwoner angielski: (1.1) inhabitant, indweller arabski: (1.1) مواطن baskijski: (1.1) biztanle białoruski: (1.1) жыхар bułgarski: (1.1) жител chorwacki: (1.1) stanovnik , žitelj czeski: (1.1) obyvatel czukocki: (1.1) нымытваԓьын dolnołużycki: (1.1) wobydlaŕ duński: (1.1) beboer , indbygger esperanto: (1.1) loĝanto farerski: (1.1) íbúgvi , borgari fiński: (1.1) asukas francuski: (1.1) habitant górnołużycki: (1.1) wobydler hebrajski: (1.1) תושב (toszaw) hiszpański: (1.1) habitante islandzki: (1.1) borgari , íbúi japoński: (1.1) 住人 (じゅうにん, jūnin), 住民 (じゅうみん, jūmin), 居住者 (きょじゅうしゃ, kyojūsha) jidysz: (1.1) אײַנוווינער (ajnwojner), תּושבֿ (tojszew) kaszubski: (1.1) mieszkańc kataloński: (1.1) habitant kazachski: (1.1) тұрғын łaciński: (1.1) civis niderlandzki: (1.1) inwoner niemiecki: (1.1) Einwohner norweski (bokmål): (1.1) innbygger norweski (nynorsk): (1.1) innbyggjar nowogrecki: (1.1) κάτοικος piemoncki: (1.1) abitant romansz: (1.1) abitant rosyjski: (1.1) жи́тель , обита́тель rumuński: (1.1) locuitor słowacki: (1.1) obyvateľ suahili: (1.1) mkazi szwedzki: (1.1) invånare , innevånare turecki: (1.1) sakin, (przy podawaniu liczby) nüfus, (zbiorowo) halk ukraiński: (1.1) мешканець węgierski: (1.1) lakos włoski: (1.1) abitante