haust () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) duży łyk płynu lub powietrza
(1.1)
(1.1) Jacek pospiesznie opróżnił kubek mleka trzema haustami. (1.1) Proszę nabrać haust powietrza i nie oddychać.
(1.1) haust +
(1.1) duży / ogromny / spory haust • haust wody / dymu / powietrza • wychylić / wypić / wytrąbić haustem • pić haustami
→ napicie
angielski: (1.1) gulp, swallow, swig jidysz: (1.1) זופּ (zup) włoski: (1.1) sorsata , sorso
haust ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) jesień
(1.1) haust, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins); ~, ~, ~um, ~a (~in, ~in, ~unum, ~anna)
(1.1) Hvers vegna verða laufblöðin gul og rauð á haustin? (visindavefur) → Czemu liście jesienią robią się żółte i czerwone?
(1.1) á haustin → jesienią • haustregn → jesienny deszcz • haustkvöld → jesienny wieczór • grár haustdagur → szary jesienny dzień • haustmyrkur → jesienny mrok
<< *
haust ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) jesień
(1.1) ein haust, hausten, haustar, hastane
haust ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) jesień