hönd ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dłoń, ręka (1.2) strona, ręka
(1) hönd, ~, hendi, handar (~in, ~ina, hendinni, handarinnar); hendur, hendur, ~um, handa (hendurnar, hendurnar, ~unum, handanna)
(1.1) Hann greip um höndina á henni og togaði hana til sín. → Chwycił ją za rękę i przyciągnął do siebie. (1.1) Hann var með lítinn kassa undir hendinni. → Niósł małą skrzynkę pod pachą. (1.1) Hann brosti til mín og rétti mér höndina. → Uśmiechnął się do mnie i podał mi rękę. (1.2) Þarna situr Guðrun og henni á vinstri hönd situr Greta. → Tam jest Guðrun, a po jej lewej ręce siedzi Greta.
(1.1) að halda / taka / grípa um höndina (á e-m) → trzymać / wziąć / chwytać (kogoś) za rękę • að haldast hönd í hönd → trzymać się za ręce • fyrir eigin hönd → w swoim imieniu • fyrir hönd e-s → w czyimś imieniu (1.1) handahóf, handarbak, handarkríki, handafl, handavinna, handbók, handbolti, handbremsa, handiðn, handklæði, handleggur, handrit, handsama, handsprengja, handsterkur, handtaka
(1.2) hlið
henda handa / handan borga út í hönd • fara í hönd • frá fyrstu hendi • láta hendur standa fram úr ermum • leggja hendur á e-n • leka í höndunum • stjórna e-u harðri hendi • taka e-n höndum • taka höndum saman • taka málin í sinar hendur • takast á hendur << ; , , , (), (handus)