nauczycielka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta, która zajmuje się nauczaniem
(1.1)
(1.1) Moi rodzice poprosili nauczycielkę, aby zwracała większą uwagę na moje problemy z ortografią. (1.1) Obie nauczycielki były dla siebie jak siostry.
(1.1) nauczycielka języka niemieckiego / polskiego • nauczycielka chemii / matematyki / religii • nauczycielka ZPT
(1.1) guwernantka, korepetytorka; w szkole średniej: pani profesor, profesorka, psorka
uczenie , nauczanie , nauczenie , nauczycielstwo , nauka , uczeń nauczyciel uczyć , nauczać nauczycielski, wyuczalny nauczycielsko, uczenie
(1.1) afrykanerski: (1.1) onderwyseres albański: (1.1) mësuese arabski: (1.1) مدرسة , , أستاذة , معلمة baskijski: (1.1) maistra chiński standardowy: (1.1) 女教师 (nǚjiàoshī) chorwacki: (1.1) učiteljica , nastavnica czeski: (1.1) učitelka dolnołużycki: (1.1) wucabnica , ceptarka duński: (1.1) lærerinde esperanto: (1.1) instruistino farerski: (1.1) lærarinna francuski: (1.1) maîtresse hiszpański: (1.1) profesora , maestra jidysz: (1.1) לערערין (lererin), לערערקע (lererke), dziewcząt żydowskich רביצין (rebecn) kaszubski: (1.1) szkólnô kataloński: (1.1) professora , mestra litewski: (1.1) mokytoja maltański: (1.1) għalliema niderlandzki: (1.1) Leraar , Lerares niemiecki: (1.1) Lehrerin nowogrecki: (1.1) δασκάλα rosyjski: (1.1) учительница słowacki: (1.1) učiteľka szwedzki: (1.1) lärare , lärarinna turkmeński: (1.1) mugallyma ukraiński: (1.1) вчи́телька węgierski: (1.1) tanárnő wilamowski: (1.1) śiłłeryn , siłeryn