__TOC__ poison ()
, ,
rzeczownik policzalny (1.1) trucizna (1.2) trutka (1.3) ulubiony trunek czasownik przechodni (2.1) truć, otruć
(1.1-3) poison; poisons (2.1) poison, poisoned, poisoned, poisons, poisoning
(1.1) Do not drink the water. It was contaminated with poison. → Nie pij tej wody. Jest skażona trucizną. (2.1) He was poisoned with a soft drink laced with arsenic. → Został otruty napojem z dosypanym arszenikiem.
(1.3) drink, liquor
poisoner, poisoning, poisonousness poisonous
< , puison < ( od pōtiō)
poison ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) trucizna (1.2) ktoś nieznośny
(1.1) L'arsenic est un poison dangereux. → Arszenik to niebezpieczna trucizna.
empoisonner poisson sans boisson est poison