bang ()
, ,
rzeczownik (1.1) nagły huk (1.2) uderzenie powodujące huk (1.3) wybuch czasownik (2.1) zrobić huk (2.2) przelecieć, wyruchać (2.3) walnąć (2.4) trzasnąć wykrzyknik (3.1) bum (onomatopeja wybuchu lub huku)
(1) bang; bangs (2) bang, banged, banged, bangs, banging
(2.2) copulate, make love, ream, love, sleep together, enter, fornicate, have sex, mount, take, bed, go to bed with, have intimate relations, have an affair with, have sexual relations, have marital relations, sleep with; : ball, bone, bonk, bust a nut, drill, do it, do her, do the nasty, fuck, frig, get one's leg over, get a leg over, throw a leg up, get laid, jump one's bones, have, hank, hit, hump, lay, nail, nut, plug, plow, poke, ride, root, screw, shag, tap
banger, bangs, banging, big bang, gangbang banging, bang up, big bang bang in, bang on, bang up, bang to rights, gangbang bang to rights
(3.1)
bang ()
rzeczownik (1.1) bank
bang ()
rzeczownik (1.1) kochanie
bang ()
przymiotnik (1.1) niespokojący, lękliwy przysłówek (2.1) niespokojąco, lękliwie
(1.1) Ik ben bang → Boję się.
bang ()
przymiotnik (1.1) trwożny, przestraszony, bojący się przymiotnik w użyciu przysłówkowym Dostęp 19.07.2026. (2.1) trwożnie, bojaźliwie
(1.1) (2.1) ; Wikibooks.pl, Stopień wyższy i najwyższy bez przegłosu lub z przegłosem
(1.1) bange
Bange , Bangigkeit bangen bange
bang ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) uderzenie dźwiękowe, grom dźwiękowy (przy przejściu przez samolot bariery dźwięku) przymiotnik (2.1) będący w strachu, mający pietra, pełen niepokoju
(1.1) en bang, bangen, bangar, bangarna (2.1) bang, bangt, banga;
(1.1) överljudsknall (2.1) rädd, ängslig, skraj
banga
bang ()
rzeczownik (1.1) państwo (1.2) kraj (1.3) naród
bang ()
wykrzyknik (1.1) (onomatopeja) pif-paf!, buch!
(1.1) bum, pam, pum