dam ()
, ,
(1.1) 1. od: dać
(2.1) od: dama
dam ()
rzeczownik policzalny (1.1) tama, zapora (1.2) rodzicielka, karmiąca samica czasownik (2.1) przegradzać tamą (2.2) nie ujawniać uczuć
(1.1-2) dam; dams
(1.1) Water is stopped by this dam. → Woda jest zatrzymywana przez tę tamę.
(1.2)
sire
dam ()
rzeczownik (1.1) dach (1.2) dom (1.3) schronienie
dam ()
(1.1) damka, dama (w grach)
damo, damoj, damludo
dam ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) tama, zapora (1.2) staw (zbiornik wodny) (1.3) warcaby (1.4) damka (w warcabach)
(1) en dam, dammen, dammer, dammene
(1.3) Kan du spille dam? → Umiesz grać w warcaby?
(1.2) fiskedam
dam ()
rzeczownik (1.1) cena
dam ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) pani, dama (1.2) dama, hetman, królowa (1.3) dama (1.4) (zwykle w formie nieokreślonej l.poj.) warcaby
(1) en dam, damen, damer, damerna
(1.2) drottning (1.3) drottning (1.4) damspel
(1.1) herre
złożenie rzeczownikowe dambesök, dambinda, dambjudning, dambräde, dambyxor, damcykel, damfrisör, damgambit, damkläder, damkör, damsko, damsällskap, damtidning, damtoalett, damunderkläder, damväska • bordsdam, hovdam, sällskapsdam
dam ()
rzeczownik (1.1) dach
dam ()
rzeczownik (1.1) miech
dam ()
daom
zaimek wskazujący (1.1) od: dar (1.2) od: dos