__TOC__ chocar ()
czasownik nieprzechodni (1.1) zderzać się, uderzać o coś, kolidować (1.2) ścierać się, zwierać się, bić się (1.3) poróżnić się, pokłócić się (1.4) szokować, dziwić czasownik przechodni (2.1) potrącać, uderzać, stukać (2.2) szokować, gorszyć
(1) (2)
(1.1) Los dos coches chocaron en la curva. → Oba samochody zderzyły się na zakręcie. (1.1) El vehículo que conducía el médico chocó frontalmente contra un autobús. → Pojazd, którym kierował lekarz, uderzył czołowo w autobus. (1.3) Ya el primer día en el colegio chocó con todos los compañeros de su clase. → Już pierwszego dnia w szkole pokłócił się ze wszystkimi kolegami ze swojej klasy. (1.4) Me chocó el mal comportamiento de tu hijo. → Zaszokowało mnie złe zachowanie twego syna.
(1.1) chocar + con / contra
(1.1) colisionar (1.2) pelear, combatir (1.3) indisponerse (1.4) extrañar, sorprender
entrechocar, chocarse chocante, chocador choque , chocador , chocadora , chocantería
choca esos cinco, chócala → daj piątaka!, szufla!, daj grabę!
onomatopeja
(1.1) w niektórych krajach Ameryki czasownik ten często występuje w funkcji przechodniej, wyrażając w dopełnieniu bliższym obiekt, w który uderzono (2.1) w tym znaczeniu częściej występuje w Ameryce
chocar ()
czasownik (1.1) zderzać się, uderzać o coś, kolidować