combatir ()
czasownik nieprzechodni (1.1) walczyć, bić się, wojować czasownik przechodni (2.1) zwalczać (2.2) bić (nieprzyjaciela)
(1-2)
(2.1) Las ideas que Cristo nos legó son tan buenas que hubo necesidad de crear toda la organización de la Iglesia para combatirlas.Augusto Monterroso, Lo demás es silencio, s. 163. → Idee, które Chrystus nam przekazał, są tak dobre, że zaszła potrzeba utworzenia całej organizacji Kościoła, aby je zwalczać.
(1.1) combatir contra / por → walczyć przeciw / o
(1.1) batallar, luchar, pelear (2.1) atacar, reprimir, impugnar
combate , combatante /, combatividad combatible, combativo
→ bić się, walczyć