dziecięcy ()
, ,
przymiotnik (1.1) przeznaczony dla dziecka, należący do dziecka, właściwy dziecku (1.2) związany z dziećmi, dotyczący dzieci
(1.1) (1.2)
(1.1) Babcię najbardziej cieszy dziecięcy uśmiech. (1.1) Po remoncie mieszkania wygospodarowali pomieszczenie na pokoik dziecięcy.
(1.1) dziecięcy uśmiech / pokój / wózek • dziecięca szczerość / literatura (1.2) pornografia dziecięca
(1.1) dziecki
dzieciska , dziecisko , dzieciaczek , Dzieciątko , dzieciństwo , dziecięcość , dziecko , dziecię , dziecinność dziecinny, dzieciaty
(1.1) często w tym znaczeniu używane jest słowo „dziecinny”, w starannej polszczyźnie użycie to uważane jest jednak za niepoprawne
angielski: (1.1) childish arabski: (1.1) طفولي białoruski: (1.1) дзіцячы; (1.2) дзіцячы bułgarski: (1.1) детски; (1.2) детски dolnołużycki: (1.1) źiśecy duński: (1.1) barnlig, barnagtig, børne- esperanto: (1.1) infana francuski: (1.2) enfantin hiszpański: (1.1) infantil islandzki: (1.1) barn- jidysz: (1.1) קינדערש (kindersz), קינדעריש (kinderisz) kaszubski: (1.1) dzecny; (1.2) dzecny kataloński: (1.1) infantil niemiecki: (1.1) kindlich, w złożeniach: Kindes-, Kinder- nowogrecki: (1.1) παιδικός rosyjski: (1.1) детский sanskryt: (1.1) बालक, बालकीय słowacki: (1.1) detský; (1.2) detský słoweński: (1.1) otroški; (1.2) otroški ukraiński: (1.1) дитячий; (1.2) дитячий włoski: (1.1) infantile