cap () ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) baran lub kozioł rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) człowiek mało inteligentny, głupi (2.2) samiec kozicy (2.3) brodaczMałgorzata Stefaniak, „Absztyfikant założył ancug”, czyli o niemieckich zapożyczeniach we współczesnej polszczyźnie potocznej, w: Język, Komunikacja, Informacja nr 6/2011, red. I. Koutny, P. Nowak, s. 224. rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (3.1) zawieszony na linie hak służący do opuszczania i podnoszenia świdra podczas ręcznego wykonywania otworu wiertniczego (3.2) czop łączący drewniane bale (3.3) rodzaj modyfikacji RNA;
(1.1) (2.1-2) (3.1-3)
(1.1) Ten cap potwornie śmierdzi! (2.1) Ale z niego cap! (2.2) Nigdy wcześniej nie widziałem tak dużego capa.
capi capić, capnąć
głupi jak cap przysłowie: capem śmierdzi, kto capa głaszcze
(1.1), (2.2) ;
hindi: (1.1) बकरा (bakarā) jidysz: (1.1) צאַפּ (cap) słowacki: (1.1) cap ukraiński: (1.1) цап
cap ()
,
rzeczownik policzalny (1.1) czapka, beret, kaszkiet, kapelusz (1.2) kaptur (1.3) wieko, pokrywa (1.4) kapsel (1.5) trzonek, zaślepka, nasadka (1.6) kapiszon (1.7) koronka (1.8) kapsułka (1.9) czepek (1.10) kapelusz grzyba (1.11) kondensator (1.12) iloczyn zbiorów; ∩ (1.13) szczyt, granica ( wydatków) (1.14) w zwrocie osobowym: kapitan (1.15) reprezentant (kraju) (1.16) cappuccino (1.17) czepiec (1.18) duża litera, majuskuła rzeczownik niepoliczalny (2.1) ściema, kłamstwa, przesada (2.2) szkliwo (2.3) kapitalizacja czasownik (3.1) nakładać coś, np. czapkę, wieko, pokrywę, kapsel (3.2) ukłonić się (3.3) ukoronować (3.4) odkryćS. Wędkiewicz, Z dziejów polskich wyrazów i zwrotów. Łączyć, „Język Polski” nr 2–3/1914, s. 62. (3.5) zastrzelić (3.6) łgać, kłamać, ściemniać (3.7) ograniczać wydatki (3.8) prześcigać, przewyższać (3.9) powołać do reprezentacji narodowej (3.10) zakończyć (3.11) pisać z dużych liter
(1.1-18) cap; caps (3.1-11) cap, capped, capped, caps, capping
(3.5) I pulled out my strap and I capped him. → Wyciągnąłem spluwę i zastrzeliłem go.
(1.3) cap cloud → pileus (1.10) saffron milk cap → mleczaj rydz (1.13) impose a cap → nałożyć limit wydatków (1.18) write in caps → pisać dużymi literami (2.1) no cap → bez ściemy, serio (2.3) market cap → kapitalizacja rynkowa
(1.11) capacitor (1.14) cap'n, captain (1.17) calyptra (3.8) outdo, excel, surpass
(1.12) cup
caps, capper
if the cap fits, wear it • to cap it all • cap in hand • set one's cap for • put your thinking cap on • a feather in someone's cap
(1.14) (1.16)
zobacz też: Indeks:Angielski - Ubrania Znaczenia (3.1) i (3.4) stanowią antynomię semantyczną.
cap ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) przylądek (1.2) głowa
cap; caps
(1.1) cap Vert / Cap-Vert • presqu'île du Cap-Vert
cap ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) głowa (1.2) talent, łeb (1.3) szef, dyrektor, naczelnik (1.4) czubek, koniec, końcówka zaimek liczebny (2.1) wcale, zero przyimek (3.1) cap a → do, w kierunku
(1.1-4) cap; caps
(1.1) No tragueu el cap per la finestra → Nie wystawiać głowy przez okno. (1.2) Aquest noi té poc de cap. → Ten chłopak ma niewiele w głowie. (2.1) Quantes ous hi ha a la nevera? – No n'hi ha cap. → Ile jajek jest w lodówce? – Nie ma ich wcale. (3.1) Anem cap a França la próxima setmana. → Jedziemy do Francji w przyszłym tygodniu.
(2.1) do rzeczowników policzalnych, zobacz też: gens
cap ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) głowaSzymon Czarnecki, Formanty w słowotwórstwie odrzeczownikowym języka rumuńskiego, w: Język w Poznaniu 11. Dysertacje Wydziału Neofilologii UAM w Poznaniu (nowa seria), Poznań 2020, s. 14.
(1.1)
cap ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) cap (zwierzę)
capina
smrdieť ako cap → śmierdzieć jak cap • streliť capa → palnąć głupstwo • vystrájať ako opitý cap → narozrabiać jak pijany zając