węglarka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) tender, wagon do przewożenia węgla używanego jako paliwo lokomotywy parowej (1.2) wagon z burtami służący do przewozu materiałów sypkich, m.in. węgla; (1.3) metalowy pojemnik z uchwytem, służący do noszenia węgla do pieca (1.4) węgiel w ilości mieszczącej się w węglarce (1.1-3) (1.5) uczennica paląca papierosyDanuta Buttler, O wzajemnym oddziaływaniu terminologii i słownictwa technicznego. Determinologizacja wyrazów z leksyki specjalnej, „Poradnik Językowy” nr 3/1979, s. 130.
(1.1-3, 5)
(1.1) Palacz spadł z węglarki. (1.2) Złodzieje ukradli węgiel z węglarki. (1.4) Elektrownia spala dwie węglarki na godzinę.
(1.1) tender (1.3)
(1.1) parowóz, lokomotywa
węgiel , węglan , węglarz , węglowiec , węgielnica , węglarstwo , węglik , węgielek węglowy, węglanowy, węglarski, węglarkowy
(1.1)
angielski: (1.1) tender; (1.3) coal scuttle hiszpański: (1.1) ténder ; (1.2) vagón para carbón niemiecki: (1.1) Schlepptender rosyjski: (1.1) полувагон ; (1.2) полувагон