antagonizm () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób
(1.1)
(1.1) agonizm
antagonista , antagonistka , antagonizowanie antagonistyczny antagonistycznie
< → walczyć przeciw, rywalizować
angielski: (1.1) antagonism baskijski: (1.1) antagonismo białoruski: (1.1) антаганізм białoruski (taraszkiewica): (1.1) супраціўнасьць bułgarski: (1.1) антагонизъм duński: (1.1) antagonisme esperanto: (1.1) antagonismo francuski: (1.1) antagonisme hiszpański: (1.1) antagonismo niemiecki: (1.1) Antagonismus nowogrecki: (1.1) ανταγωνισμός rosyjski: (1.1) антагонизм szwedzki: (1.1) antagonism ukraiński: (1.1) антагонізм włoski: (1.1) antagonismo