Wykazywał, że polityka Petersburga wobec polskości stoi w sprzeczności z jego interesami geopolitycznymi i jest wyrazem uległości wobec Berlina i germanofilówW. Bułhak, Dmowski – Rosja a kwestia polska. U źródeł orientacji rosyjskiej obozu narodowego 1886-1908, Warszawa 2000, s. 177-178..
Kolejne wydania Praca, oprócz języka polskiego, została od razu wydana po francusku i rosyjsku, a potem w innych językach (nawet po fińsku i obszerne fragmenty po czesku)W. Bułhak, Dmowski – Rosja a kwestia polska. U źródeł orientacji rosyjskiej obozu narodowego 1886-1908, Warszawa 2000, s. 176.. Dmowski nie pozwolił na tłumaczenie niemieckieE. Maj, Komunikowanie polityczne narodowej demokracji 1918-1939, Lublin 2010, s. 398.. W wydaniu francuskim przedmowę napisał Anatole Leroy-Beaulieu, dyrektor Szkoły Nauk Politycznych w ParyżuK. Kawalec, Roman Dmowski, Wrocław 2002, s. 113..
Gubrynowicz i Syn;